Düşünce Haber Medya

Jeffrey Epstein’la birlikte anılan ada, ilk bakışta kapalı kapılar ardında işlenen ağır suçların mekânı gibi görünüyor. Oysa mesele bir coğrafi alanın ötesindedir. O ada, emperyalist çağın egemen sınıf ilişkilerinin görünür hale geldiği bir kesittir. Asıl tartışılması gereken, bu ilişkilerin nasıl kurulduğu ve nasıl korunabildiğidir.

Lenin’in emperyalizm çözümlemesi, finans kapital ile siyasal iktidarın kaynaştığı bir aşamayı tarif eder. Bu aşamada ekonomik güç, siyasal karar alma süreçleriyle iç içe geçer. hukuk, medya ve ideolojik aygıtlar egemen sınıfın çıkarlarından bağımsız işlemez. Epstein dosyasının yıllarca karanlıkta kalabilmesi, ilişkiler ağının genişliği ve dokunulmazlık hissi, bu yapısal bütünlüğün bir sonucudur. Burada karşımıza çıkan şey bireysel sapkınlıktan çok, sınıfsal koruma mekanizmasıdır.

Kapitalist toplumun temel dinamiği metalaştırmadır. Emek meta olur, doğa meta olur, insan ilişkileri piyasa mantığına göre şekillenir. Bu süreç derinleştikçe, insanın kendisi de nesneleşir. Epstein vakasında ortaya saçılanlar, kapitalizmin insanı araçsallaştıran doğasının en çarpıcı tezahürlerinden biridir. Bu nedenle yaşananlar sistem dışı bir sapma değil, sistemin iç mantığının karanlık bir yansımasıdır.
Burjuva ideolojisi bu tür olayları birkaç çürümüş elit'in ahlaksızlığına indirger. Böylece düzenin bütünü sorgulanmaz; sorun bireylerle sınırlanır. Oysa asıl mesele, bu kişilerin hangi maddi zeminde yükseldiği ve neden uzun süre korunabildiğidir. Devletin sınıfsal karakteri tam da burada görünür olur. Egemen sınıfın çıkarlarını tehdit etmeyen hiçbir mekanizma tam anlamıyla harekete geçmez.

Sonuç olarak, o ada bir istisna değil.emperyalizmin kapitalizmin kapalı devre dünyasının sembolüdür. Tepkiyi yalnızca ahlaki öfke düzeyinde tutmak, sorunun kaynağını ıskalamak anlamına gelir. Gerçek sorgulama, bu çürümenin hangi üretim ilişkileri içinde mümkün olduğunu ortaya koymakla başlar. Çünkü semptomlara değil, onları üreten düzene bakmadan kalıcı bir çözüm üretilemez.